MΕΣΑ. Μια ιστορία σε τέσσερις τοίχους
:: Anoteleia
2026
_graphic design
Book cover for MΕΣΑ. Μια ιστορία σε τέσσερις τοίχους" [INSIDE. A story between four walls] by Dimitris Loupetis, forthcoming from Anoteleia, presents a minimal collage that plays with the fine line between closeness and suffocation.
SYNOPSIS:
“En algún lugar de Atenas, tres compañeros de piso —Yannis, Anna y Orestis— intentan mantener la ilusión de una vida normal en plena cuarentena. Cafés, cigarrillos, comidas, música e interminables conversaciones marcan el día a día de su convivencia. Poco a poco, el supuesto refugio seguro del apartamento se convierte en un escenario de conflictos, pequeños y grandes, fantasías e intimidades incómodas.
Directa, irónica y confesional, DENTRO retrata con realismo y un humor mordaz las experiencias de una generación que ha aprendido a vivir en la frontera entre el aburrimiento y la ruptura de lo establecido. Una historia sobre el desgaste de la convivencia, la naturaleza tragicómica de las relaciones y la delgada línea que separa la cercanía de la asfixia. Sobre cómo sobrevivimos cuando el mundo se reduce a cuatro paredes y lo único que nos queda es mirarnos de frente a nosotros mismos y a los demás."
[Κάπου στην Αθήνα, τρεις συγκάτοικοι -ο Γιάννης, η Άννα κι ο Ορέστης- προσπαθούν να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση μιας κανονικότητας εν μέσω καραντίνας. Καφέδες, τσιγάρα, φαγητά, μουσικές και ατελείωτες συζητήσεις συνθέτουν την καθημερινότητα της κοινής τους ζωής. Σταδιακά ο «ασφαλής» χώρος του διαμερίσματος μετατρέπεται σε πεδίο μικρών αλλά και μεγάλων συγκρούσεων, φαντασιώσεων και αμήχανης οικειότητας.
Άμεσο, ειρωνικό κι εξομολογητικό, το ΜΕΣΑ αποτυπώνει με ρεαλισμό και οξύ χιούμορ τις εμπειρίες μιας γενιάς που έμαθε να ζει στο όριο μεταξύ πλήξης και ανατροπής. Μια ιστορία για τη φθορά της συνύπαρξης, την κωμικοτραγική φύση των σχέσεων και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην εγγύτητα και την ασφυξία. Για το πώς επιβιώνουμε όταν ο κόσμος συρρικνώνεται σε τέσσερις τοίχους, ενώ το μόνο που μας μένει είναι να κοιτάξουμε κατάματα τον εαυτό μας – και τους άλλους.]